Posted by: gaybatumi | June 17, 2016

If you can’t stand the heat, stay out of the kitchen!


It might be very dangerous to throw big LGBT events in the capital of Georgia, Tbilisi, but that does’t stop LGBT party animals to have wildest time and crazy fun at newly opened “Secret Bar”.

“It’s not safe, because there’s strong anti gay attitude in the country which is proud to be one of the first nations in the world to adopt Christianity. It was first preached in Georgia in the 1st century and it became the state religion in 337 A.D. Today  82% of the population in Georgia practices Orthodox Christianity and they strongly oppose and protest any gay activity in the country, frequently engaging in violent clashes and battles in the streets.” – say they organizers of the events –  ” There have been some very severe attacks from radical Orthodox Christians on members of LGBT community, causing significant causalities. But like they say “what does’t kill us, makes us stronger” – and Georgian gay community is not willing to give up, not now. ”  That’s a spirit!

“Relaxin” parties are organized by “Secret Bar” in Tbilisi.  It is specially marketed to satisfy strong demand of LGBT community to have their own strictly gay club, where they can “Relax In” safe and friendly atmosphere. Mission accomplished by leading DJs,  blasting trending music, two dark rooms, shiny happy people (the crowd) and very, very strong security men to protect and guard the vicinity.

Posted by: gaybatumi | March 23, 2016

New Straight friendly bar in Tbilisi


Bar is ambiguously called “Secret”

Probably the best gay / straight friendly bar in Tbilisi with a special concept! The only place in Georgia with a dark room.  Extremely friendly atmosphere and very affordable place to visit for your kinky evenings or to blow your horns.

Bar is open on special occasions for special events. Follow on Facebook or visit the official page for updates on locations and venues. Some events require pre-registration.

Events are called Relaxin parties and they include guest DJs and wild parties in a crazy atmosphere!

Contact the bar via Facebook, Like, follow or join the events!

Facebook Page


 

2013-07-23-durhamranchnj2

   “გეიბათუმი” ხშირად სთავაზობს თავის მომხმარებელს საინტერესო და სასიხარულო სიახლეებს.

     რამდენიმე დღეა, ფეისბუქზე გავრცელდა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ ქართველ ლგბტ წყვილებს უკვე შეუძლიათ დაქორწინდნენ და ქორწინების სერთიფიქატს, რომელსაც ისინი მიიღებენ სრული იურიდიული ძალა ექნება მთელს ცივილურ სამყაროში! ქორწინების პაკეტში შედის ფოტოგრაფის მომსახურება, ცერემონიალის ორგანიზება და სხვა წვრილმანები.  პროცედურას დაახლოებით 1 თვე სჭირდება და სასურველია განაცხადი მინიმუმ 2 თვით ადრე შემოიტანოთ.

       მომსახურებას მალე მიიღებენ ჩვენი აზერბაიჯანელი მეგობრებიც. თუმცა, კონკრეტული თარიღი ჯერ უცნობია.

    ამ დროისთვის ჩაწერა ხდება მხოლოდ ელექტრონული ფოსტის საშუალებით. ახლო მომავალში ამუშავდება ფეისბუქ გვერდიც, საიდანაც უფო მარტივად მოახერხებთ მიიღოთ სრული ინფორმაცია, გაესაუბროთ კონსულტანტს და კარგად დაგეგმოთ თქვენი ცხოვრების ულამაზესი დღე!

     საქართველოს LGBT ID ბარათის მფლობელთათვის გათვალისწინებულია 20%-იანი ფასდაკლება მომსახურებაზე.


n54ro5ძლიერი ანტირეტროვირუსული მედიკამენტების დახმარებით აივ ინფექციამ დღეს ქრონიკული დაავადების სახე მიიღო და იგი არ კლავს. მიუხედავად ამისა, ბევრი მედიკამენტი, რომელიც გამოიყენება აივ-ის დასათრგუნად, გამოირჩევა შემაწუხებელი გვერდითი მოვლენებით. გულის რევის შეგრძნება და პირღებინება, რომელიც დაკავშირებულია ამ მედიკამენტების მიღებასთან, ხშირად ხელს უშლის მკაცრი თერაპიული რეჟიმის დაცვას პაციენტებში. ეს აისახება მათი ყოველდღიური ცხოვრების ხარისხზეც. ამ სტატიაში განხილულია ანტირეტროვირუსული მედიკამენტებით გამოწვეული გულის რევის შეგრძნებების მექანიზმი, მისი განხილვა და კონტროლის საშუალებები.

აივ დაავადების პროცესი და მისი კლინიკური კონტროლის მექანიზმი, ბოლო 15 წლის მანძილზე უაღრესად შეიცვალა. ოთხმოცდაათიან წლებში დაწყებული ძლიერი ანტირეტროვირუსული აგენტებით ჩატარებული თერაპიის (HAART)  დახმარებით სიკვდილიანობის დონემ და მასთან ერთად შიდსთან დაკავშირებულმა დაავადებებმა საგრძნობლად იკლო. დღეს აივი განეკუთვნება ქრონიკული და კონტროლირებადი დაავადებების სია; თუმცაღა, არიან პაციენტებიც, ვისთვისაც მსგავსი თერაპიის კურსი ნაკლებად ეფექტურია რიგი მიზეზების გამო. ეს შეიძლება იყოს დაგვიანებული დიაგნოსტიკა, როცა იმუნური სისტემა უკვე ძალიან დაქვეითებულია (სწორედ ამიტომ, კრიტიკულად მნიშვნელოვანია სექსუალურად აქტიურმა პიროვნებებმა ჩაიტარონ სისტემატიური ტესტირება აივ-ზე), დანიშნული თერაპიის არ-დაცვა (პაციენტმა არ უნდა შეწყვიტოს მედიკამენტების მიღება და დაიცვას ექიმის მიერ დანიშნული რეჟიმი), ვირუსის მდგრადობა დანიშნული მედიკამენტების მიმართ და თერაპიით გამოწვეული გაუსაძლისი გვერდითი მოვლენები.

ანტირეტროვირუსული აგენტებით ჩატარებული თერაპია ხშირად იწვევს გულისრევასა და პირღებინებას. თუმცა, თუ ადრე ეს გამოწვეული იყო დაქვეითებული იმუნიტეტის ფონზე აღმოცენებული ისეთი ოპორტუნისტული ინფექციებით, როგორიცაა Toxoplasma gondii, cryptococcal meningitis და საყლაპავი მილის კანდიდოზი, დღეს, თერაპიით გაძლიერებული იმუნიტეტის ფონზე, გულისრევის შეგრძნება მხოლოდ ძლიერი მედიკამენტების გვერდითი მოვლენაა. იგი აგრეთვე შეიძლება იყო გამოწვეული სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედებით, გასტროფილოზით და დასუსტებული იმუნიტეტის შემთხვევაში – ოპორტუნისტული ინფექციებით, ანუ იმ ინფექციები, რომლებიც მაშინ აქტიურდებიან, როცა ადამიანი იმუნიტეტი დასუსტებულია.

თითქმის ყველა მედიკამენტი, რომელიც გამოიყენება აივ-ის სამკურნალოდ, იწვევს გულის რევის შეგრძნებას და პირღებინებას. გამონაკლისია Enfuvirtide (ინჰიბიტორი), რომლის მიღებაც კანქვეშა ინიექციით (ნემსით) ხდება.

კვლევებმა აჩვენა, რომ დღეისათვის გულისრევის შეგრძნება აღენიშნებათ პაციენტების 42-57 პროცენტს, ხოლო პირღებინება 28-32-ს.

დღეისთვის, გულისრევა და პირღებინება ყველაზე ხშირად მოიხსენიება ჩივილებს ჩორის, რის გამოც პაციენტები ან ვერ ახერხებენ მკაცრად დაიცვან დანიშნული რეჟიმი, ან საერთოდ უარს აცხადებენ თერაპიის გაგრძელებაზე.

გულისრევის შეგრძნებასა და პირღებინებასთან ასოცირებული მექანიზმები

გულისრევა/პირღებინება (გ/პ) შეიძლება განპირობებული იყოს 1 ან რამდენიმე მიზეზით ერთად.

  1. მედიკამენტებით გამოწვეული.

თუ ადრე გ/პ-ს ყველაზე ხშირად გამომწვევი მიზეზი ოპორტუნისტული ინფექციები იყო,  დღეს ეს მედიკამენტებია. ანტრირეტროვირუსული პრეპარატებით გამოწვეული გულის რევის შეგრძნებები და პირღებინება მკურნალობის დაწყების პირველ დღეებში იჩენს თავს და ჩვეულებრივ, რამდენიმე დღე, ან კვირა გრძელდება. დროთა განმავლობაში სიმფტომები ნელ-ნელა მსუბუქდება, თუმცა იშვიათ შემთხვევაში გულისრევის შეგრძნება ქრონიკულ მდგომარეობაშიც შეიძლება გადავიდეს. (იგულისხმება, თუ გ/პ 1 თვეზე დიდხანს გრძელდება). თუ გ/პ გამოწვეულია მედიკამენტებით, პაციენტებს შეუძლიათ სიმპტომების შემსუბუქება მედიკამენტის დოზების შემცირებით, ან გამოტოვებით (ჩაგდებით).  ამ შემთხვევაში აუცილებელია კონსულტაცია მკურნალ ექიმთან, რადგან ასეთი პრაქტიკა რეკომენდირებული არაა!

კუჭ-ნაწლავის სისტემასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენები, განსაკუთრებით კი გულისრევის შეგრძნება ხშირად დაკავშირებულია მკურნალობის რეჟიმის დარღვევასთან და/ან მის ნაადრევ შეწყვეტასთანაც. აღსანიშნავია, რომ რეჟიმის არევა შეიძლება გახდეს წარუმატებელი თერაპიის მიზეზიც! გამოიწვიოს ვირუსის მუტაცია, ხელახალი გამრავლება და  გახადოს იგი რეზისტენტული მთელი რიგი ანტირეტროვირუსული პრეპარატების მიმართ.

გულისრევის შეგრძნება და პირღებინება არა მხოლოდ შემაწუხებელია პაციენტისთვის, არამედ შეიძლება გახდეს ისეთი მძიმე ან ქრონიკული მდგომარეობის გამომწვევი, როგორიცაა: საკვების უკმარისობა (როცა ოგანიზმი ვეღარ იღებს საჭირო რაოდენობით სასარგებლო საკვებს), გაუწყლოება (როცა ორგანიზმი კარგავს დიდი რაოდენობით სითხეს), ელექტროლიტების ბალანსის დარღვევა, წონაში კლება, საყლაპავი მილის დაზიანება, ჯანმრთელობის მდგომარეობის ზოგადი გაუარესება.

იმის გამო, რომ დღეს უკვე აივ პაციენტები  სიბერემდე ცოცხლობენ, აქტუალურია ტიპიური ასაკობრივი დაავადებების გათვალისწინებაც.  მიუხედავად იმისა, რომ  მათი კონტროლი შესაძლებელია დამატებითი მედიკამენტების საშუალებით, არსებობს იმის თეორიული ვარაუდი, რომ  პოლიპრაგმაზიის (ბევრი მედიკამენტის ერთდროულად მიღების) დროს გვედითმა მოვლენებმაც შეიძლება იმატოს, რაც უფრო მეტად შემაწუხებელი იქნება პაციენტისთვის.

გულისრევას იწვევს თითქმის ყველა აივ-ის სამკურნალო აგენტი.  ნუკლეოზიდური ინჰიბიტორების უმეტესობას (NRTI), არა-ნუკლეოზიდურ ინჰიბიტორებს (NNRTI) და პროტეოლიზურ ინჰიბიტორებს (PI) – აქვთ კუჭ-ნაწლავთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენები – გულისრევის შეგრძნება, პირღებინება და ფაღარათი. აღსანიშნავია მედიკამენტები Zidovudine და Didanosine, რომლის გამოყენებისასაც განსაკუთრებით დიდია გვერდითი მოვლენების პროცენტული მაჩვენებელი. Didanosine დღეს უკვე ძალიან იშვიათად გამოიყენება, სხვა მწვავედ გამოხატული გვერდითი მოვლენების გამოც (Food & Drug Administration, 2010).

პროტეოლიზური ინჰიბიტორებიც აგრეთვე ცნობილია თავიანთი გვერდითი მოვლენებით. მედიკამენტები Ritonavi და Duranavir – გამოირჩევიან გვერდითი მოვლენების მაღალი მაჩვენებლებით; პაციენტების დაახლოებით 20% უჩივის გ/პ-ს.

კომბინირებული, ფიქსირებული დოზის ტაბლეტებსაც, როგორიცაა: Lopinavir/Ritonavir, Zidovudine/Lamivudine და Tenofovir/Lamivudine/Abacavir  საკმაოდ ხშირად თან ახლავს გ/პ. მიუხედავად იმისა, რომ ეს გვერდითი მოვლენები თავს იჩენს მხოლოდ მკურნალობის დასაწყისში, იშვიათ შემთხვევებში ის შეიძლება უფრო დიდხანს გაგრძელდეს.

ანტირეტროვირუსული პრეპარატებით გამოწვეული გვერდითი მოვლენები, მათ შორის გ/პ-ც, შეიძლება საშიში იყოს პაციენტის ჯანმრთელობისთვის, ამიტომ სასწრაფო სამედიცინო ყურადღებას საჭიროებს. პაციენტების 3-8%-ს აღენიშნება ჰიპერმგრძნობელობა ნუკლეოზიდური ინჰიბიტორის – Abacavir-ის მიმართ. სიმპტომები შეიძლება გამოვლინდეს თერაპიის დაწყებიდან 1 წლის განმავლობაში, თუმცა, როგორც წესი ეს სიმპტომები პირველ ექვს კვირაში იჩენს თავს. ეს შეიძლება იყოს გულის რევის შეგრძნება, პირღებინება, ციებცხელება, შემცივნება, დაღლილობა, გამონაყარი კანზე, ფაღარათი, მუცლის ტკივილი, მიალგია (კუნთების ტკივილი), ფარინგიტი (ყელის ტკივილი), ქოშინი და ხველა. თუ დროულად არ მოხდა Abacavir-ის რექაციის აღმოჩენა და გაკონტროლება, შედეგი შეიძლება სავალალოც იყოს. Abacavir-ის დანიშვნამდე რეკომენდირებულია HLA-B*5071 გენეტიკური ტესტის ჩატარება, რათა პაციენტებში გამოირიცხოს ჰიპერმგრძნობელობა და მასთან დაკავშირებული რისკები. პაციენტებს, რომლებსაც Abacavir უნდა დაენიშნოთ, აუცილებლად უნდა ჩაუტარდეთ წინასწარი ტრეინინგი ჰიპერმგრძნობელობასთან და ამ პრეპარატთან დაკავშირებულ გვერდით მოვლენებთან დაკავშირებით.

არა-ნუკლეოზიდურმა ინჰიბიტორებმა (NNRTI) Nevirapine და Efavirenz (უფრო ნაკლებად), შეიძლება გამოიწვიოს ღვიძის მოწამვლა. სიმპტომები შეიძლება მკურნალობის დაწყებიდან 6 კვირაში გამოვლინდეს. თუმცა არის შემთხვევებიც, როცა იგი გაცილებით გვიან ვლინდება. ღვიძლის მოწამვლა შეიძლება სიმპტომების გარეშეც განვითარდეს. გვერდითი მოვლენები შეიძლება იყოს: გ/პ, ციებცხელება, შეუძლოდ ყოფნა, გამონაყარი, ლიმფადენოპათია (ლიმფური კვანძების გადიდება), სახის და ყელის არეში შესიება; თუ გამოვლინდა სიყვითლე ან ღვიძლის გადიდება, პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს ექიმს.

ნუკლეოზიდურმა ინჰიბიტორებმა, ყველაზე ხშირად კი Zidovudine, Stavudine და Didanosine, შეიძლება დაარღვიონ ნორმალური მიტოქონდრიული ფუნქცია. რაც იწვევს ჰიპერლაქტამიას (რძემჟავის დონის მომატებას სისხლში). ეს მდგომარეობა (ლაქტატაციდოზი) სიცოცლისთვის სახიფათოა და სასწრაფო, გადაუდებელ ყურადღებას და რეაგირებას საჭიროებს.

NRTI-ს უკავშირებენ კუჭქვეშა ჯირკვალის ანთებასაც. განსაკუთრებით Didanosine, თუ იგი დანიშნულია შემდეგ პრეპარატებთან ერთად Stavudine, Tenofovir, ან Ribavirin. დღეისთვის Didanosine და Stavudine-ის ერთად მიღება რეკომენდირებული არაა, მაღალი ტოქსიკურობის გამო.

  1. ქემორეცეპტორული ზონის აქტივაცია

ქიმიურ გამღიზიანებელზე მოპასუხე რეცეპტორი მდებარეობს მეოთხე პარკუჭის   სისხლძარღვებით უაღრესად მდიდარ მონაკვეთში. იგი არ არის დაცული ჰემატოენცეფალური  ბარიერის მიერ. იგი აქტიურდება სისხლში ან ზურგის ტვინის სითხეში არსებული ემეტოგენური (რებინების გამომწვევი) ქიმიკატებით. ღებინების ცენტრის აქტივაცია ქემორეცეპტორის გავლით, გულის რევის და ღებინების გამოწვევის ძირითადი მიზეზია.

ქემორეცეპტორი აგრეთვე პასუხობს სისხლში წარმოქმნილ სტიმულატორებს, როგორიცაა აპომორფინი, დიგოქსინი, ანესთეტიკები, ალკოჰოლი, ოპოიდები (მაგ. მორფი) და ქიმიოტერაპიული აგენტები. კუჭნაწლავის ტრაქტის რეცეპტორები საპასუხოდ ააქტიურებენ მოხეტიალე ნერვს, რომელიც ებრძვის ისეთ ქიმიურ სტიმულატორებს, როგორიცაა: ტოქსინები, ქიმიოტერაპიული აგენტები, მჟავები, ამინო მჭავები და ნეირომედიატორები.

ზოგიერთი მედიკამენტი, სავარაუდოდ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის გაღიზიანების ფონზე, იწვევს კუჭნაწლავის ტრაქტის მიერ დოფამინის ან სეროტონინის გამოყოფას. ეს კი ააქტიურებს მოხეტიალე ნერვს და შედეგად იწვევს გულისრევის შეგრძნებას.

ამ შემთხვევაში ეფექტურია ღებინების საწინააღმდეგო პრეპარატის მიღება, რომელიც ბლოკავს სეროტონინის გამოყოფას ორგანიზმში.

  1. სენსორული მექანიზმი

ფსიქოლოგიური სტიმულაცია – შიში, განწყობა, ცუდის მოლოდინი – პირდაპირ უკავშირდება ტვინის ზედა ცენტრს და ააქტიურებს გულის რევის შეგრძნებას.

მოლოდინით გამოწვეული გულისრევის შეგრძნება დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც ქიმიოთერაპიის შემდეგ მოელოდნენ დიდი რაოდენობით მედიკამენტების მიღებას. რეს შემდეგაც მათ გულის რევის შეგრძნება დაეწყოთ.

გულისრევის შეგრძნება შეიძლება გამოწვეული იყოს სხვა სენსორული ფაქტორებითაც: ვიზუალური, ყნოსვითი, გემოსთან დაკავშირებული, ტკივილით გამოწვეული.

 

პაციენტის კლინიკური შეფასება

გულის რევის შეგრძნება და პირღებინება საკმაოდ ბევრი ფაქტორით შეიძლება იყოს განპირობებული. მათ შორის, ყველაზე გავრცელებული ორგანიზმის ნორმლური დამცავი რეაქცია წამლის სახით მიღებულ ტოქსინზე. ორგანიზმის ცდილობს მოიშოროს ეს ტოქსინი და იწვევს გულის რევას. საქმე შეიძლება გვქონდეს უფრო სერიოზულ შემთხვევასთან, როცა პროცესში ჩართულია ვისცერული (მუცლის ღრუს) ორგანოები და ცენტრალური ნერვული სისტემა.

ზუსტი დიაგნოზის დასმა შესაძლებელია პაციენტის სამედიცინო ისტორიის შესწავლით და მისი ფიზიკური გამოკვლევით. სასურველია ჩატარდეს საჭირო ანალიზებიც ზუსტი მიზეზების დასადგენად.

აივ მკურნალობით გამოწვეული გ/პ-ს მიზეზები შეიძლება იყოს: მიღებული პრეპარატის გვერდითი მოვლენები ან ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატზე,  გასტროპარეზი (გაუვალობა), დაზიანებული ცენტრალური ნერვული სისტემა, კუჭ-ნაწლავის ციტომეგალოვირუსი, მიკობაქტერია avium-M, უჯრედშორისი რომელიც ზემოქმედებს ნაწლავზე ან ღვიძლზე, ორალური ჰეპატიტი ან გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება

აივ პაციენტებს ხშირად უვითარდებათ ლიპოდისტორფია, რაც თავისთავად იწვევს რეზისტენტულობას ინსულინის მიმართ და გლუკოზის ამტანიანობის დაქვეითებას. ეს კი გამოიხატება გულის რევის შეგრძნებით და პირღებინებით.

გ/პ შეიძლება საერთოდ არც იყოს კავშირში აივ-თან და პაციენტს ქონდეს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტთან დაკავშირებული სხვა პრობლემები.

ფიზიკური გასინჯვა

პაციენტის ფიზიკური დათვალიერება ტარდება სტანდარტულად. განსაკუთრებულ ყურადღებას ითხოვს შემდეგი ნიშნები: ჩავარდნილი თვალები, უძლურობა, სიფერმკრთალე, ძლიერი ღებინება, სისხლი ღებინებისას, მძიმე და ხანგრძლივი მუცლის ტკივილი ან შებერილობა, მაღალი ან მუდმივი ცხელება, თავის ტკივილი, ბოლოს მიღებული ტრავმა, დიაბეტი, თავბრუსხვევა, ან სიყვითლე.

ნიშნები, რომლებიც საჭიროებენ გადაუდებელ და დროული მიმართვას:  როცა ხელით შეინიშნება რაიმე მასა მუცელში,  პათოლოგიური  ხმები მუცლის არედან, და შეფერხებული კუჭ-ნაწლავის მოქმედება.

არანორმალური საყურადღებო ნიშნები, როგორიცაა ცხელება, შეიძლება მიუთითებდეს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციაზე, ვირუსულ გასტროენტერიტზე ან მწვავე ჰეპატიტზე.

ტაქიკარდია ან ჰიპოტენზია შეიძლება მიუთითებდეს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციაზე, გაუწყლოებაზე, ანემიაზე ან სხვა პრობლემაზე.

დიაგნოსტიკური ტესტირება

ყოველი კლინიკური და ფიზიკური გასინჯვის შემდეგ უნდა ჩატარდეს დიაგნოსტიკური ტესტირება. ლაბორატორიული ტესტები, საჭიროების შემთხვევაში უნდა მოიცავდეს სისხლის საერთო ანალიზის / სისხლის უჯრედების დათვლას, მეტაბოლურ პანელს, ელექტროლიტების ბალანსი დადგენას, ღვიძლის ფუნქციის შემოწმებას, კრეატინინის, ამილაზებს და ლიპაზებს, რძემჯავის რაოდენობის განსაზღვრას სისხლში, ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის ტესტებს.

კუჭ-ნაწლავის ან ცენტრალური ნერვული სისტემის ვიზუალიზაციის კვლევები შეიძლება ჩატარდეს, თუ, მაგალითად, მუცელში უცხო მასებზე ან ობსტრაქციაზეა ეჭვი . ენდოსკოპია ბიოფსიით შეიძლება ჩატარდეს თუ შეინიშნება წყლული, რეფლუქსური დაავადება, ან კანდიდოზი. კუჭის დაცლის ტესტირება შეიძლება ჩატარდეს თუ ეჭვია გაუვალობაზე .

აივ პრეპარატებით გამოწვეული გ/პ სიმპტომების კონტროლი

უპირველეს ყოვლისა უნდა დადგინდეს დაავადების ეტიოლოგია და სიმპტომების გამომწვევი მიზეზ(ებ)ი და შესაბამისად დაინიშნოს თერაპია. თუმცა, გ/პ-ს გამომწვევი მიზეზების დადგენამდეც პაციენტს შეუძლია და რეკომენდირებულიცაა, მიიღოს უბრალო გულის რევის საწინააღმდეგო პრეპარატები. (დოპოკრინი, ვომილ სტოპი, კოჭას ექსტრაქტი ან ჩაი. თუმცა არა დრამინა, რომლის მოქმედების მექანიზმი განსხვავებულია.)

ძლიერი გ/პ-ით გამოწვეული შედეგების კონროლი

თუ გულისრევას და პირღებინებას სხვა სერიოზული ნიშნები ახლავს, აუცილებელია გადაუდებელი და ინტენსიური სამედიცინო დახმარება. თუ პაციენტს ძლიერი პირღებინების შედეგად აღენიშნება გაუწყლოება, ელექტროლიტური დისბალანსი, კუჭში გაუვალობა და სხვა საშიში ნიშნები, დაუყოვნებლივ უნდა მოხდეს პაციენტის ჰოსპიტალიზაცია და შესაბამისი მკურნალობის ჩატარება.

მსუბუქი და საშუალო სიმპტომების შემთხვევაში, პაციენტს დამოუკიდებლად შეუძლია ჩაიტაროს მკურნალობა. მაგრამ იგი გაფრთხილებული უნდა იყოს, როგორ მიხვდეს საშიშ ნიშნებს და როგორ აკონტროლოს გაუწყლოვნების დონე.

მედიკამენტების მიღების შეწყვეტა

თუ დადგინდება კონკრეტული პრეპარატი, რომელიც იწვევს ძლიერ გვერდით მოვლენებს, შესაძლებელია მისი ჩანაცვლება ნაკლება ტოქსიკური მედიკამენტით (თუ ასეთი არსებობს). მთავარია პაციენტის ჯანმრთელობას ამით ზიანი არ მიადგეს და არ დაირღვეს სამკურნალო კურსი . მედიკამენტური მკურნალობის შეწყვეტა ხდება მხოლოდ მაშინ, როცა მისი გვერდითი მოვლენები გაუსაძლისია და ამ შემთხეხაშიც უნდა შეირჩეს მკურნალობის გაგრძელების ალტერნატიული რეჟიმი.  კლინიკამ და პაციენტმა ერთად უნდა განსაზღვრონ მკურნალობის რეჟიმის ცვლილების რისკი და სარგებელი.

ანტირეტროვირუსული მკურნალობის დასაწყისში თითქმის ყველა პაციენტს აქვს გვერდითი მოვლენები, რომელიც რამდენიმე თვე გრძელდება და დროთა განმავლობაში კლებულობს. მკურნალობის რეჟიმის უკეთესად დასაცავად შეიძლება მოხდეს პრეპარატის ჩანაცვლება სხვა აგენტით, რომელსაც პაციენტი უკეთესად აიტანს. ამ შემთხვევაში უნდა მოხდეს პაციენტის მონიტორინგი, ახალი მედიკამენტის უკეთეს ამტანობაზე და ჰიპერმგრძნობელობის ნიშნებზე.

პაციენტები, რომლებიც იწყებენ ახალ რეტროვირუსულ მკურნალობას, უკეთესად უნდა იყვნენ ინფორმირებული შესაძლო გვერდითი მოვლენების და საშიში ნიშნების შესახებ. აგრეთვე, იმის შესახებ თუ როგორ მოიქცნენ და მიხედონ თავს მათი აღმოჩენის შემთხვევაში. ასეთი პაციენტები თავს უფრო მომზადებულად გრძნობენ და უკეთ უმკლავდებიან გვერდით მოვლენებს, როდესაც ისინი იჩენენ თავს. მოულოდნელად გამოჩენილი გვერდითი მოვლენები კი იწვევას მათი ხასიათის გაფუჭებას, სტრესს და გაღიზიანებას. ეს კი ზოგადად ცუდად აისახება მათი ჯანმრთელობის ზოგად მდგომარეობაზე.

ფარმაკოლოგიური თერაპია

დამხმარე ფარმაკოლოგიური საშუალებები ხელს უწყობს პაციენტს უმტკივნეულოდ განაგრძოს მკურნალობა, შემაწუხებელი გვერდითი მოვლენების გარეშე. იმის გამო, რომ გულისრევა შეიძლება იყოს გამოწვეული სხვა-და-სხვა ფაქტორით (კუჭნაწლავის ან ქემორეცეპტორის დონეზე), კონკრეტულად ერთი დამხმარე პრეპარატის არჩევა რთულია. პაციენტმა უნდა სცადოს და შეარჩიოს ის პრეპარატი, რომელიც ყველაზე კარდად მოქმედებს მასზე.

გ/პ-ს სამკურნალოდ გამოიყენება ღებინების საწინააღმდეგო და პროკინეტიკული აგენტები. ღებინების საწინააღმდეგო პრეპარატები შედგება მრავალი კლასის პრეპარატისგან: პრეპარატები რომლებიც ბლოკავენ დოფამინის რეცეპტორებს, ხელს უშლიან სეროტონინის გამოყოფას, ფენოტიაზინები, ანტიჰისტამინები, კორტიკოსტეროიდები, ბენზოდიაზეპამინები და ა.შ

დოფამინის ანტოგონისტი – მეტოკლოპრამიდი, მოქმედებს როგორც ცენტრალურად ასევე პერიფერიულად და აქვს ღებინების საწინააღმდეგო და პროკინეტიკური თვისებები. მისი ხშირი მიღება რეკომენდირებული არაა, ხშირი გვერდითი მოვლენების გამო. სეროტონინის ანტოგონისტები მოქმედებს, როგორც ცენტრალურად ასევე პერიფერიულად, რადგან მისი რეცეპტორები განთავსებულია როგორც პოსტრემაში (ტვინის იმ მონაკვეთში, რომელიც პასუხს აგებს პირღებინებაზე) აგრეთვე კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში.

ონდანსეტრონი, გრანისეტრონი და ტროპისეტრონი  იგივე კლასის აგენტებია და როგორც წესი, კარგად გადაიტანება.

დამხმარე და არაფარმაკოლოგიური თერაპია

ზოგადად, თუ ძალიან აუცილებელი არაა, არარეკომენდირებულია პაციენეტისთვის დამატებითი მედიკამენტების დანიშვნა. ეს ზედმეტ ტვირთად აწვება პაციენტის ორგანიზმს. ყოველთვის ჯობია დამხმარე, არაფარმაკოლოგიური საშუალებების გამოყენება. ამ შემთხვევაში ანტირეტროვირუსული მკურნალობის რეჟიმი შეუფერხლებლად და პაციენტისთვის უმტკივნეულოდ მიმდინარეობს.

კვების რაციონის მოდიფიკაცია. ხშირი და ცოტ-ცოტა კვება, საკმაოდ ეფექტურია გულისრევის სიმფტომების პროფილაქტიკისათვის.

ჩატარებული კვლევების თანახმად კოჭა (კოჭას ექსტრაქტი) ძალიან ეფექტური აღმოჩნდა გულისრევის საწინააღმდეგოდ. იგი მისაღებადაც საკმაოდ მარტივია ჩაის ან ნაყენის სახით. აგრეთვე კაფსულების სახით.

დასკვნა

მიუხედავად იმისა, რომ აივ პაციენტები ხშირად განიცდიან გულისრევას და პირღებინებას, ამ გვერდითი მოვლენების შესახებ ხშირად არ საუბრობენ და კლინიკურ პრაქტიკაში მას საკმარისი ყურადღება არ ექცევა. ამ სიმფტომების კონტროლი და პაციენტის სათანადოდ ინრფორმირება აუცილებელია. ეს სიმფტომები შეიძლება ნებისმიერ პაციენტს გამოუვლინდეს მკურნალობის პერიოდში და მას სათანადო ყურადღება უნდა მიექცეს. პაციენტებს გულისრევის შეგრძნება და პირღებინება ძირითადად აღენიშნებათ მკურნალობის დაწყებიდან და 2 კვირის განმავლობაში. სამწუხაროდ, სწორდ ამ დროს ხდება თვითმკურნალობით გამოწვეული გამოუსწორებადი შეცდომები, როცა პაციენტები ამცირებენ/ აგდებენ წამლის დოზას. ეს კი შეიძლება წარუმატებელი თერაპიის მიზეზი გახდეს და უფრო მეტიც – ვირუსი გახდეს გამძლე ამ ტიპის პრეპარატების მთელი კლასის მიმართ.  ამის გამო შემდეგში ვერ მოხდება მისი მკურნალობა. ამის თავიდან ასაცილებლად კლინიკებში თავიდანვე უნდა მიექცეს სათანადო ყურადღება პაციენტების ინფორმირებას აივ-ით გამოწვეული გ/პ-ს სიმფტომების შესახებ და უნდა გატარდეს შესაბამისი ღონისძიებები ამ სიმფტომების დასაწყისშივე აღსაკვეთად.

მნიშვვნელოვანია მკურნალმა ექიმმა სწორად გაიგოს პაციენტის სურვილი და შესაძლებლობები, მათი გვერდითი მოვლენების საკონტროლოდ. მაგალითად, შეუძლიათ თუ არა მათ შეცვალონ კვებითი რაციონი (დიეტა), ან ხომ არ ურჩევნიათ პრობლემა მოაგვარონ ფარმაკოლოგიური საშუალებით. კვლევამ აჩვენა, რომ პაციენტები, რომლებიც მკურნალობის დაწყებამდე კარგად იყვნენ ინფორმირებული გვერდითი მოვლენების შესახებ, უკეთ მომზადებული შეხვდნენ და გაუმკლავდნენ არასასურველ სიმფტომებს. მოულოდნელი გვერდითი მოვლენები კი ხშირად იყო პაციენტების გაღიზიანების მიზეზი.

პაციენტების ინფორმირება შესაძლო გვერდითი მოვლენების შესახებ არა მარტო ხელს უწყობს მათ უკეთ მიხედონ თავიანთ თავს დამოუკიდებლად, არამედ დროულადაც შეატყობინონ ექიმს საშიში ნიშნების შესახებ თუ ასეთი გამოვლინდა.


IDAHO-1

Statement

Not even in 2015 will Georgian LGBT community be able to publicly mark International Day Against Homophobia and Transphobia (IDAHO).

Since 2012, IDAHO day in Georgia is a day of barring of LGBT individuals from public visibility. With every coming of May 17th, we are all brutally reminded of aggression and abuse, threats and humiliation, coming from radical groups and the Georgian Orthodox Church. Meanwhile, the State is daily distanced from secular principles, increasingly under the influence of hungry-for-power and coercive religious institution – Georgian Orthodox Church.

Streets, families and workplaces are where LGBT individuals are oppressed, while Identoba, representing these groups, is a witness to all of this. Notwithstanding with the fact that we want to speak publicly about this pain only once a year, for a brief amount of time, and in limited scope, our every attempt ends with inescapable threat of death. Furthermore, speaking up about human rights violations is irresponsibly labeled as “propaganda”.

In 2015, Identoba decided not to give in to the threat of organized violence and sought to demand protection of LGBT rights in a public manner. Identoba’s goal was twofold: 1) to ensure physical safety of IDAHO participants, 2) exercise the Freedom of expression, association and peaceful assembly – a right abrogated since 2012.

Despite numerous attempts to negotiate and our best efforts, Identoba was not able to secure guarantees that a peaceful and public event would take place. Therefore, Identoba and LGBT community are still forced to continue its human rights work behind closed doors, under the conditions of undeclared theocracy. Georgia’s Orthodox Church will completely occupy every public space available on this years’ May 17th. The Church has long been demanding adoption of Russian-inspired law that prohibits “propaganda” to make our work impossible. Identoba is concerned, that they soon be able to do that, thanks to suspicious law “about inciting hatred”, initiated with unprecedented dedication to adopt it, and sponsored by the Ministry of Internal Affairs.

Stages of Planning IDAHO Day

Diplomatic community, state bodies and non-governmental organisations were part of the failed attempt to organize a peaceful demonstration on May 17th.

On March 28, 2015 Identoba launched public poll. Up to 460 beneficiaries and supporters of Identoba voted. Majority of the voters – 40% – asked for a “public rally” to commemorate IDAHO day. Per community’s request, Identoba decided to join forces with other organizations and activists, and commemorate victims of homophobia in a small, well organized, 5 minute-brief action in front of State Chancellery building, a popular venue for street protest.

On April 15, Identoba wrote a letter to the President of Georgia, the constitutional guarantor of human rights in Georgia, to the Prime Minister of Georgia (PM), the head of the Government of Georgia, and to the Minister of Internal Affairs (MIA), a body responsible for security of the action.

On April 22 MIA replied to Identoba in writing and signaled its readiness to start discussing safety measures, while PM and President have not replied yet.

On April 24, the US Embassy initiated an information meeting, which was attended by Identoba, WISG, GYLA, TI Georgia, EU human rights officer, representative of Public Defender of Georgia, and assistant to the Premier-Minister of Georgia in Human Rights. At the meeting, Identoba reiterated that it was going to hold a) small-scale action in front of State Chancellery, and b) a conference dedicated to human rights situation in Georgia, co-organized in cooperation with other NGOs.

On April 24, Deputy Minister (DM) of Internal Affairs requested meeting on safety measures. DM declared to Identoba that holding a demonstration in front of the Chancellery building would not be justifiable, since the Government itself shares anti-homophobic sentiments. They offered an Exhibition Center instead, located on Tsereteli Avenue (away from city center). Identoba agreed, that holding the event in front of the Chancellery was not a must, but disagreed with the idea that International Day Against Homophobia and Transphobia would be marked far from the center. Therefore, Identoba suggested an alternative venue – Radisson Hotel, located on Rose Sq., near Identoba’s office and Rustaveli Ave. DM told Identoba that in order to minimize risks, the Government was in talks with the Orthodox Church. Identoba postponed making decision about the demonstration, until next meeting with MIA was called for.

On April 27, second meeting was held between MIA, Identoba, and the Assistant to PM in Human Rights Issues. Identoba was told, that MIA would prefer if Identoba moved the commemoration of the action away from Radisson – to Holiday Inn’s parking lot, located in Saburtalo District (which is not a historic center of Tbilisi). If Identoba would chose the newly suggested venue, MIA stated that they would guarantee full array of security measures, down to the point that aggressive groups would not even be allowed to approach the area at all. MIA also confirmed, that it was negotiating with the Orthodox Church on the following: if LGBT activists were to say no to their constitutional right to peaceful assembly near Rustaveli, the Church would also not hold any event near it. Identoba’s representatives gave initial nod and took time to discuss the proposition with the community members.

LGBT community representatives discussed the proposition and came to the conclusion that celebrating international human rights day on a parking lot is as much comical and derogatory idea as it can get. This takes away their right to occupy public spaces almost the same way, and doesn’t differ much from the situation in which they would be unable to hold it at all. Consequently, Identoba notified all parties, involved in the consultation process, that the community didn’t agree to MIA’s proposition and demanded conversation to be focused around issues of safety of small event to be held in front of Radisson, on a small strip of pedestrian area, between Rustaveli Ave. and the hotel. Alternatively, Identoba was ready to contain the event near Bicycle statue, on Rose Sq., approximately 100 meters away from the Radisson Hotel.

On April 29, even though Identoba never publicly spoke about May 17th plans, Orthodox Church publicly confirmed that it had already decided organizing various concerts and other public events. Despite the Government’s promise that if Identoba would chose not to do any public action on Rustaveli, the Church would do the same, we were faced with the fact that the Church will occupy every public space not only on the 17th, but also on the 16th of May.

On May 1st, MIA initiated a third meeting. Identoba asked Transparency International – Georgia to attend the meeting in the capacity of an independent observer. MIA, Identoba and LGBT – Georgia, attended the meeting. Deputy Minister of Internal Affairs explained to Identoba that MIA would only ensure freedom of assembly if Identoba chose to commemorate May 17th on the parking lot of Holiday Inn. If Identoba would choose to still hold action in front of Radisson, MIA would take “proportionate measures” to contain violence. It became clear that the Orthodox Church was already plotting violent attacks against LGBT activists, which would clearly endanger human lives. MIA was not able to explain why should Identoba not hold a demonstration for minutes, on Rose Sq. if it would be peaceful, silent, if the Church was not going to attack it with brutal force and if the Government was able to stop it from happening.

Even though it was not directly communicated, MIA indicated to Identoba that the State was not able to guarantee that IDAHO day event on Rose Sq. would be fully protected and would be conducted in a peaceful manner. Per our observation, this is why MIA tried to remove LGBT activists as far as possible from the city center. Otherwise, it remains a mystery, why was it impossible to hold two parallel peaceful actions in Tbilisi. MIA didn’t want to confess that actions organized by the Church will be of violent nature and at the same time, tried to pressure Identoba into giving up on the right to assembly.

The meeting was rather difficult and with unclear outcomes. Hence, Identoba decided to wait for several days, before going public about its IDAHO day plans.

On May 4th, State Security Agency initiated a fourth meeting with Identoba. At the meeting, we expressed our readiness to even downsize the commemoration event on Rose Sq., invite only 50 individuals and not make a statement about it until after day was over peacefully. If the precedent of enjoying freedom of assembly took place, Identoba would organize a large scale, public event later on the same day, at the location suggested by MIA (Holiday inn). Secretly organizing a very small-scale action near Rustaveli would be seen as a symbolic act of our ability – to enjoy our constitutional rights and at the same time, it would eliminate the risks of attacks.

On May 5th, Church went public with their plans: not only will they hold action on Rustaveli, unlike what the MIA had promised, but also they will start festivities on May 16th. The Church plans to occupy every central location in the Capital just so that LGBT activists are deprived of their right to freedom of assembly and expression. The poster, distributed by the Church, reads that a host of “secular” events and concerts will take place. The poster is heavy on the emphasis that most of the events will be dedicated to children. This is a continuation of shameful practice, in which the anti-gay propaganda argues that LGBT visibility is a danger to children and hence they should remain invisible. Since 2012 the Church has argued that holding IDAHO near schools is a sin, etc.

On May 6th, State Security Agency initiated final meeting. Identoba was told that even though the organization never spoke about May 17th, the Church has still gone ahead with massive rally and events and it plans to bring out nearly 200.000 individuals on the 16th and 17th. This makes it principally impossible for LGBT activists to gather anywhere publicly in Tbilisi, including in “Holiday Inn”. Identoba was asked that, if the organization was still planning to hold a demonstration even on the parking lot of the MIA suggested hotel, it should not make public statement about it.

Assessment

The State did everything it could, to openly carry out only the interests of the Orthodox Church and imposed burden of responsibility on the shoulders of LGBT activists, appealed heavily on the risks to the security (as if it was Identoba that plotted violence), spoke incessantly about upcoming Riga Summit and the undesirability of spoiling Georgia’s image before it. They even went as far as to call the Church “more constructive [than Identoba], forcing LGBT community to disrobe itself from their right to assembly and freedom of expression. Even though MIA won’t admit that it will not provide legally required protection measures, it neither gives straight guarantees that manifestation will take places without external interference and violence.

The arguments show that Georgia’s Orthodox Church, will, just like it has done in the past, take every measure to disown LGBT individuals from their right to freedom of expression. That is why they purposefully planned several religious festivities and other events on Rustaveli Avenue, which means that LGBT activists are not even able to show up anywhere near. Despite the seemingly peaceful character of the Church orchestrated activities, everyone, MIA included, understands that this creates a direct threat of violence and clashes between various social groups.

Calling to avoid public announcement of the IDAHO day commemoration event even at the compromise settlement venue (Holiday Inn parking lot), the State has not only pushed LGBT themed activities out from the center and into peripheries, but has ‘suggested’ that their visibility be limited. As a result of all of this, this year LGBT individuals will have to go back to closets, once again. For four years in a row, Georgia does not protect constitutional rights to assembly, freedom of expression and manifestation

The State has given up on adequately punishing perpetrators of 2013 May 17th. Furthermore, it is simply unable to prevent violence that is announced in advance.

State agencies are unceremoniously and openly linked to Orthodox Church, and in 2015 they are not even trying to hide that whether particular social group is given freedom of expression is agreed and sanctioned by this violent institution that the Orthodox Church has become.

Georgia is not willing to curb illegal and violent actions of influential institutions and radical organizations. Furthermore, it negotiates with them how human rights should be taken away from minorities.

MIA could not answer the logic behind putting Identoba and the Church as “opposed parties”: unlike Orthodox Church, Identoba has never resorted or intended to resort to, violence.

Identoba alleges that in 2015 not only will Georgian LGBT community be unable to exercise their right to freedom of expression, assembly and manifestation, but that entire state apparatus, and religious institution, coalesced with it, are orchestrating eternal deprivation of constitutional rights of this minority group in a deliberate, intention, and coordinated manner.

It is Identoba’s position, that Georgia is a theocracy now. Identoba refuses to continue behind-the-doors consultations with the Government about May 17th. It is also a reasonable expectation, that the Government will reject and disclaim most of the arguments brought forward by the organization. Therefore, Identoba publicly requests allocation of space on Rustaveli Avenue, where it would be possible to celebrate IDAHO day in a peaceful manner. This would be the only trustworthy way to prove that constitutional rights of assembly and manifestation are not abolished, and that Orthodox Church’s attempts to obliterate Georgian Constitution have not succeeded.

source: http://identoba.org/en/idaho/

Raging against LGBT community in Tbilisi, Georgia

New Community FB page fights against ever-increasing homophobia in the republic of Georgia and the region. Recent open and shameless verbal attacks against LGBT people clearly indicates the level of hate and ignorance in public media.

GayBatumi.com has also made a statement that number of violent emails of homophobic content against Gaybatumi staff have been doubled.  While the LGBT news agency doesn’t qualify these emails as clear and present threat requiring reaction from federal authorities, it clearly signifies current political situation in the region.

Please like, share and support:

https://www.facebook.com/PearlsOfHomphobs

Posted by: gaybatumi | May 3, 2015

Hillary – That’s Our Gal!


“I was thrilled when you recently urged the Supreme Court to rule in favor of marriage equality. I was like ‘That’s our gal.'”—Mike Yowell, having coffee with Hillary in Council Bluffs, Iowa https://www.hillaryclinton.com/join/


Demo1-700x400 The treatment of lesbian, gay, bisexual and trans asylum seekers has been notoriously poor for many years. In 2010, my organisation, the UK Lesbian and Gay Immigration Group, exposed that 98-99% of gay and lesbian asylum seekers had been refused asylum and told to go back, often to violently homophobic countries like Iran and Uganda, and be ‘discreet’. Unknown numbers were forcibly removed from the UK and effectively consigned to a life ‘in the closet’. That approach ended following the Supreme Court’s judgment in HJ (Iran) v Secretary of State for the Home Department (Rev 1) [2010] UKSC 31. Thereafter, the battle shifted to disbelief: unhelpful and false stereotypes prevailed and claimants frequently subjected to humiliating and bizarre questions. A toxic mix of homophobia, misogyny and ignorance has corrupted the asylum system for too long. It needs to stop, once and for all.

One particular case has focused unprecedented attention on the treatment of LGBT asylum seekers. Aderonke Apata, a Nigerian asylum seeker, states she fears imprisonment and death in her country because of her sexuality. Her case has attracted extensive media coverage and an online petition has garnered the support of a quarter of a million people. In March, she sought a judicial review of the decision to deport her.

Within hours, a storm of controversy had been provoked after the Home Office’s barrister, Andrew Bird, was accused of relying on “highly offensive” and “outdated” views of sexuality in his submissions. Mr Bird argued that Ms Apata could not be considered a lesbian because she has children and has previously been in heterosexual relationships. Furthermore, the Independent reported –

The Home Secretary’s barrister, Andrew Bird, argued that Ms Apata was “not part of the social group known as lesbians” but had “indulged in same-sex activity”. He continued: “You can’t be a heterosexual one day and a lesbian the next day. Just as you can’t change your race.”

The Daily Mirror responded with a tongue-in-cheek though rather effective ‘test’ asking ‘how gay do you need to be to satisfy the Home Office’? This quickly resulted in an outpouring of poor test scores on social media, my favourite being –

B_aqJ8UWwAAf73r

On 1 April, the Deputy High Court Judge, John Bowers QC, handed down his judgment in Apata, R (On the Application Of) v The Secretary of State for the Home Department [2015] EWHC 888 (Admin). Rejecting Mr Bird’s submission, he found:

‘Sexuality (or consciousness of sexuality) may alter over time and persons may realise that sexuality at different times.’ [31]

However, dismissing the application he found:

‘Indeed I find it difficult to disagree with the conclusions of the FTT that “she has engaged in same-sex relationships in detention in order to fabricate an asylum claim based on claimed lesbian sexuality.” (para 96). I believe that this fabrication has continued outside of detention. I also accept the associated submission made by Mr Bird that she has in effect adjusted her conduct so as to adopt other customs, dress and mores of a particular social group purely as a way of gaining refugee status.’ [32]

I admit some bemusement as to the judge’s precise meaning when referring to the ‘customs, dress and mores of a particular social group’ (i.e. homosexuals). For instance, I am not aware of any particular consensus that we in the gay male fraternity have agreed upon concerning ‘dress’ as has been amply demonstrated by the reaction this week to the fashion designer Giorgio Armani’s criticisms that gay men should not dress too “homosexual”.

Ms Apata has confirmed her intention to challenge the ruling and the debate as to the treatment of LGBT asylum seekers has been reignited. This week the Chief Executive of Stonewall, Ruth Hunt, spoke of the need to confront the “very narrow idea of what it is to be gay” that prevails in our society. In no other area is this need as pressing as in the field of asylum. In 2013, my organisation identified a worryingly high proportion of asylum claims being refused because the Home Office did not accept that the claimant has ‘proved’ his or her sexuality.

Last year this website exposed the appalling treatment one claimant experienced during his asylum interview, which ultimately led the Home Secretary to commission the Independent Chief Inspector of Borders and Immigration to conduct an investigation into such claims. The investigation found a fifth of asylum interviews contained stereotyping and a tenth contained inappropriate questions likely to elicit a sexual response.

The Chief Inspector instructed the Home Office to improve training to remove stereotyping and to ensure that caseworkers do not ask sexually explicit questions. He also encouraged the Home Office to provide training to civil servants about the DSSH (‘Difference, Stigma, Shame and Harm’) Model developed by barrister, S. Chelvan. Shortly thereafter, the Court of Justice of the European Union issued an important ruling – in A, B and C v Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Cases C‑148/13 to C‑150/13) – on acceptable methods of assessing asylum claims based on a person’s sexual identity.

In February, the Home Office published a new Asylum Policy Instruction on sexuality claims which reminded civil servants that an ‘interview should be a sensitive enquiry into the development and exploration of the claimant’s sexual identity”. I believe this policy provides a positive framework in which claims can be determined but it represents only the first step in tackling long-standing poor standards of decision-making.

UNHCR Guidelines urge decision-makers to ‘maintain an objective approach so that they do not reach conclusions based on stereotypical, inaccurate or inappropriate perceptions of LGBTI individuals’ and to remember that ‘there are no universal characteristics or qualities that typify LGBTI individuals any more than heterosexual individuals.’ (60.ii.)

In his excellent book, ‘Administrative Justice and Asylum Appeals: A Study of Asylum Adjudication’ (2011), Robert Thomas comments –

assessing credibility requires that decision-makers not only examine the stories that appellants present, but that they also engage in much self-examination in order to interrogate the degree to which their own value judgments and life experiences influence their decisions.’ (Page 165)

The new Home Office guidance on sexuality claims is not a panacea: there is a pressing need to equip civil servants with the comprehensive skills they require to sensitively and appropriately determine these cases. In doing so, I very much hope those with such responsibility will consider Mr Thomas’ advice.

The treatment of female asylum seekers is particularly troubling. Lesbians and bisexual women have also been subjected to invasive questioning sometimes bordering on the pornographic. This is demonstrated by the research published by academic Claire Bennett, who cites the following examples –

  • An immigration judge told a Jamaican woman he refused to accept she was a lesbian because “you don’t look like a lesbian”;
  • A lesbian asylum seeker from Pakistan was asked in court “If you are a lesbian you go to clubs – which ones?” despite her being a Muslim who did not drink. Her credibility was also questioned because she had not attended a Pride march, the immigration judge told her that “all lesbians go to Pride”;
  • One woman from Jamaica was asked if she used sex toys;
  • A woman from Uganda was asked whether she’d ever read Oscar Wilde.

Decision makers frequently demonstrate ignorance that compared to men, lesbians and bisexual women often experience different forms of violence and human rights abuses. The interrelation of gender and sexuality is often ignored, with case owners concluding that rape, domestic violence, forced marriage and other acts are unrelated to a claimant’s sexuality. Furthermore, the stereotype that lesbians do not dress ‘femininely’, have children or have had past sexual relations with men continues to corrode decision-making. As UNHCR observes –

‘Some lesbian refugee applicants have not had any experiences of past persecution; for example, if they have had few or no lesbian relationships. Lesbians may have had heterosexual relationships, often, but not necessarily, because of social pressures to marry and bear children. They may only later in life enter into a lesbian relationship or identify as lesbian. As in all refugee claims, it is important to ensure that the assessment of her fear of persecution is future-looking and that decisions are not based on stereotypical notions of lesbians.’ (10)

A further area of concern is the standard of decision-making in Detained Fast Track. The Chief Inspector’s investigation identified a 28% appeal overturn rate in sexuality claims compared to a general appeal overturn rate of 11%. Furthermore, it is a grim irony of our detention system that lesbian, gay and bisexual people struggle in a highly accelerated process to ‘prove’ their identity to the Home Office’s satisfaction whilst, as is frequently the case, simultaneously attempting to conceal the same from those with whom they are detained. In March, the Detention Inquiry criticised the bullying, harassment and abuse of LGBT in immigration detention centres.

This week the Labour Party pledged to tackle the ‘discriminatory and offensive’ treatment of lesbian, gay, bisexual and transgender asylum seekers and Angela Eagle, one of handful of lesbian politicians in this country, criticised the “daft” and “ignorant” decisions which have been a common feature of our asylum system.

Irrespective of the outcome of the next election, the Home Office’s treatment of LGBT asylum seekers – and, indeed, the case of Ms Apata – is likely to remain firmly in the spotlight for the foreseeable future.

source: freemovement.org.uk
Posted by: gaybatumi | April 20, 2015

New community center in Tbilisi, Georgia


Davit ShubladzeWe are happy to announce opening of a new LGBT community center in Tbilisi, Georgia. It will address important LGBT issues in Georgia and will provide support to the members of the community.

A 2010 American documentary film “Stonewall Uprising” was shown to the audience on the opening night – 19.04.2015. A film examining the events surrounding the Stonewall riots that began during the early hours of June 28, 1969 which have very close resemblance to the recent incidents in Tbilisi, Georgia.

Stonewall Uprising made its theatrical debut on June 16, 2010, at the Film Forum in New York City. The movie features interviews with eyewitnesses to the incident, including the New York Police Department deputy inspector Seymour Pine.

Community center has a Facebook page – Please like and share.


“დასავლეთ საქართველოს LGBT სააგენტო”, ყოფილი “შპს გეიბათუმი” მალე კიდევ უფრო გაფართოვდება ინტერნეტში და მრავალფეროვან კონტენტს შესთავაზებს საქართველოდან და მთელი მსოფლიოდან შემოსულ სტუმრებს. ტრადიციული ბლოგი, რომელიც  ამჯერად ძირითად დომენს იკავებდს (www.gaybatumi.com) გადაკეთდება ბლოგად. იგი უკვე ხელმისაწვდომია ვორდპრესის სერვერზე – gaybatumi.wordpress.com – ხოლო ძირითად დომენს მალე ახალი საიტი დაიკავებს. აქ განთავსდება ჩატის და გაცნობის სერვისები, აგრეთვე სხვა სასარგებლო და სახალისო ინფორმაცია ჩვენი LGBT მომხმარებლებისათვის.

დღეიდან, საფუძველი ეყრება ბათუმის, როგორც დასავლეთ საქართველოს LGBT დედაქალაქის ფორმირებას.

Older Posts »

Categories